"รับน้อง"

ทำไมผู้ใหญ่ทั้งหลาย จึงต้องเหมารวมว่าการรับน้องเป็นสิ่งไม่ดี

และที่สำคัญ ผู้ใหญ่ในบ้านเมืองทั้งหลาย ผมเชื่อเหลือเกินว่า ท่านเองก็ต้องเคยทำการ "รับน้อง"

เมื่อสมัยที่พวก ท่านๆ ศึกษาอยู่ในรั้ว มหาวิทยาลัย

หรือ

เพียงเพราะ "รู้" และ "เห็น" การรับน้อง จากมุมมองการเสนอของ "สื่อ"

ที่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า "สื่อ" จะเสนอมุมมองที่ไม่ดีของการรับน้องทำไมกันนักหนา

ทั้งๆที่ มุมมอง ในเรื่องการ "รับน้อง" ที่ดีๆ ก็มีอยู่มาก

หรือ

ทำตามกระแสสังคม เพื่อเรียกคะแนนเสียง

หรือ

เพราะเรื่องดีๆ คนในสังคมไม่อยากรับรู้รับทราบ

ทำให้ขายข่าว ขายหนังสือพิมพ์ไม่ได้

ผมเอง ในฐานะ บัณฑิต ซึ่งเป็นทั้งผู้ที่เคย "ถูกรับ" และ เป็น "ผู้รับ"

ซึ่งก็คือ เคยเป็นทั้ง "น้องใหม่" และ "พี่" ในรั้วมหาวิทยาลัยมาก่อน

ซึ่งผมเองขอนำเสนอในมุมมองที่ผมเองเคยได้สัมผัสมา

คณะที่ผมเรียน ก็มีการรับน้อง แบบที่ ทั่วๆ ไปมีกัน

มีทั้งการรับอยู่ใน รั้วของมหาวิทยาลัย

และทั้งการพาน้องๆ ออกไป ทำความรู้จักกัน นอกสถานที่

ซึ่ง เหตุการณ์ทั้งหลายทั้งแหล่ที่ผ่านทางหน้าสื่อนั้น

เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยว ที่ มันมีของทั้งหมด

ไอ้เรื่อง "สัปดน" "วิปริต" "วิตถาร" นั้นมันไม่มีในหมู่พวกผม

พวกผม จะให้เกียรติ น้องๆ เหมือนเป็นน้อง ของเราคนหนึ่ง

การแกล้ง อาจแรงบ้าง เบาบ้าง ก็ด้วยความเอ็นดู

อะไรที่คิดว่าเราเองถูกกระทำแล้วไม่ชอบ เราก็ไม่ทำกับน้อง

พูดง่ายๆว่า คณะของผม เหมือนพาน้องไปเที่ยวมากกว่า แล้วก็มีกิจกรรมละลายพฤติกรรมเล็กน้อย

อาจเพราะในการทำกิจกรรมนั้น มันไม่มีแอลกอฮอล์มากระตุ้น

แต่ถามว่ามีการกินกันมั้ย มีครับ แต่ในขณะที่ ดื่มแอลกอฮอล์ เข้าไป เราจะไม่มีกิจกรรมรับน้องแล้ว

เพราะ เรารับน้อง อย่างมีสติครับ

เวลากินเหล้า สติมักอยู่ไม่ครบ เราจึงไม่ทำกิจกรรมกันในช่วงนั้น

ในช่วงการดื่มกิน คือ ช่วงการสังสรรค์ การทำความรู้จักกันระหว่าง "สายรหัส"

ระหว่าง "พี่" กับ "น้อง"

มีการผูกข้อไม้ ข้อมือ เพื่อรับขวัญน้องๆ ที่อาจจะกระเจิงไปตอนโดนแกล้ง

เราก็เรียกขวัญน้องกลับมา

แล้วที่แน่นอนเลยก็คือ การพาน้องออกไปนั้น เป็นความสมัครใจเท่านั้น

ไม่บังคับ ว่าน้องต้องไปนะ ไม่ไปน้องต้องลาออก

เพราะพวกผม ไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น

ดังนั้น ผมอยากจะแบ่งปัน ความรู้สึกของผม ต่อการรับน้อง ไว้ ณ ตรงนี้

ใครจะมองเป็นอย่างไรไม่รู้

แต่ที่รู้คือ นี่คือมุมมองของผม ที่ผมเองเคยได้ประสบมา